Για πολλούς, είναι σίγουρα μια περίεργη ιδέα να θέλει κανείς να ζήσει ολομόναχος σε ένα απομονωμένο ηφαιστειακό νησί. Δεν έχουν όλοι τη δύναμη και τη θέληση να μετατρέψουν έναν άγονο, αφιλόξενο βράχο σε έναν μικρό παράδεισο. Ο ερημίτης Σώστης Αρβανίτης δεν άντεξε πια τη ζωή στο Ακρωτήρι και πήρε τη βάρκα του για να πάει στο παλαιότερο από τα δύο ηφαιστειακά νησιά στο κέντρο της καλντέρας της Σαντορίνης. Εκεί βρήκε την ηρεμία και την ανεξαρτησία που του έλειπαν. Τελικά, το ελληνικό κράτος τού παραχώρησε το δικαίωμα να ζήσει εκεί μόνιμα.

Μέσα από στέρηση, μοναξιά και φτώχεια, ο Σώστης κατάφερε να επιβιώσει στον ηφαιστειακό τόπο. Είναι απίστευτο τι κατάφερε να δημιουργήσει με τα χέρια του: ένα μικρό λιμανάκι με το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, μονοπάτια που άνοιξε μόνος του, ένα μικρό σπιτάκι και μια απλή «ταβέρνα» στον όρμο με τις θερμές πηγές. Από τη λίμνη του κρατήρα του 1700 ξεκινάει το μονοπάτι προς το οροπέδιο του νησιού. Εκεί έχτισε ένα δεύτερο σπιτάκι, δημιούργησε στέρνες και έναν κήπο με λαχανικά. Περίπου 70 κατσίκες περιφέρονταν στο νησί και του έδιναν το γάλα για το καλύτερο τυρί της Σαντορίνης.

Κατά καιρούς, μετέφερε μικρές ομάδες στα ηφαιστειακά νησιά και στη Θηρασία. Οι επισκέπτες απολάμβαναν στην ταβέρνα του παξιμάδι Κρήτης, φρέσκες ντομάτες, κάπαρη, ελαιόλαδο, το δικό του τυρί και γλυκό λιαστό κρασί από το Ακρωτήρι – μια γαστρονομική εμπειρία κάθε εκδρομής!

Ήταν ένας από τους τελευταίους αυθεντικούς Σαντορινιούς και αντιστεκόταν στα τοπικά καρτέλ του μαζικού τουρισμού, που στην τουριστική περίοδο διατάρασσαν την ηρεμία του κάθε μισή ώρα. Οι τουρίστες κολυμπούσαν μέχρι την όρμο του, καθώς οι «θερμές πηγές» διαφημίζονταν ευρέως – αν και πρώτα έπρεπε να πηδήξουν σε κρύα νερά και να κολυμπήσουν περίπου 50 μέτρα. Οι πηγές έχουν θερμοκρασία περίπου 28–34°C.

Τους δικούς του επισκέπτες, όμως, τους πήγαινε με τη βάρκα του σε έναν κρυφό όρμο στη Νέα Καμένη, όπου μπορούσαν να απολαύσουν ζεστές πηγές χωρίς στρες και πλήθη.

Κάθε εκδρομή με τον Σώστη ήταν μια αξέχαστη εμπειρία – κάτι που δεν μπορούσε να προσφέρει κανένα ταξιδιωτικό γραφείο. Γιατί δεν αποφάσιζε ο ξεναγός, αλλά ο ίδιος ο Σώστης ποιον θα πάρει και πότε. Κι αν δεν είχε διάθεση, η εκδρομή ακυρωνόταν. Έτσι προστάτευε την ανεξαρτησία του και αντιστεκόταν στην εμπορευματοποίηση – αν και είχε μεγάλη ανάγκη τα χρήματα των λίγων επισκεπτών του.

Ο Σώστης μπορεί να είναι υπερήφανος για όσα δημιούργησε. Πάντα είχε μια καρδιά ανοιχτή για εμάς και τις μικρές μας ομάδες. Δυστυχώς, η καρδιά του σήμερα δεν λειτουργεί πια αξιόπιστα – και η υγεία του τον ανάγκασε να εγκαταλείψει το αγαπημένο του νησί και να επιστρέψει στο Ακρωτήρι. Εκεί ζει τώρα κάτω από πολύ απλές συνθήκες και εξαρτάται από την αλληλεγγύη των συγχωριανών του. Δυστυχώς, το ελληνικό κράτος δεν προσφέρει αρκετή στήριξη σε τέτοιους ανθρώπους και ο Σώστης δεν μπόρεσε ποτέ να δημιουργήσει οικονομικό απόθεμα. Είναι κρίμα που ένα τόσο πλούσιο νησί δεν μπορεί να προσφέρει βοήθεια σε έναν άνθρωπο σαν αυτόν.

Έχει δημιουργήσει πολλά – και τώρα κυκλοφορούν φήμες ότι το νησί του πρόκειται να πουληθεί. Αν συμβεί αυτό, η Παλιά Καμένη θα χάσει τον αυθεντικό της χαρακτήρα και μπορεί να μετατραπεί σε ένα νέο «Ντίσνεϋλαντ», όπως η Νέα Καμένη.

Μαζί με τον φίλο μου Τομ Πφέιφερ και την πρώην εταιρεία μας VolcanoDiscovery, πραγματοποιήσαμε – χάρη στον Σώστη – πολλές αξέχαστες εκδρομές στην καλντέρα και στο νησί του.

Τον ευχαριστούμε θερμά για τη συνεργασία και τη φιλοξενία του όλα αυτά τα χρόνια.

Μας λυπεί βαθιά που αυτή η εποχή τελειώνει…

Ο Ροβινσώνας Κρούσος της Σαντορίνης... Ακολουθεί άλλο ένα φωτορεπορτάζ για τον Σώστης Αρβανίτης